تأثیر هیپوگلایسمی برعملکرد شناختی بیماران مبتلابه دیابت نوع 1
2 اکتبر 2015- بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 که دچار اختلال درک هیپوگلایسمی هستند درتست های نوروسایکولوژیکی نمرات ضعیفی را کسب کردند.
عدم تشخیص علایم هیپوگلایسمی دربرخی از بیماران می تواند به دلیل مدت زمان طولانی ابتلا به دیابت نوع 1 حادث شود. این موضوع چنانچه فرد به هیپوگلایسمی شدید مبتلا شود، بسیار خطرناک است و تکرار آن می تواند به اختلال در عملکرد مغز بیانجامد.
پرفسور Bjørgaasاز دانشگاه علم وصنعت نروژ و بیمارستان دانشگاه St Olavبروی بیماران مبتلابه دیابت نوع 1 از طریق اینترنت تست های نوروسایکولوژیکی به منظور ارزیابی قدرت بیان، حافظه ی فضایی و کاری، عملکرد اجرایی، سرعت پردازش اطلاعات و جدایی الگو انجام داد.
105 بیمار دراین تحقیق شرکت داشتند : 33 نفر مبتلا به دیابت نوع 1 که دچار اختلال در آگاهی از هیپوگلایسمی بودند، 35 فرد مبتلا به دیابت نوع 1 با آگاهی طبیعی و 37 فرد سالم به عنوان گروه کنترل، سن وتوزیع جنسیتی در تمام گروه ها با هم مشابه بود، همچنین میانگین هموگلوبین A1Cو درصد بیمارانی که به رتینوپاتی دیابتی مبتلا نبودند، دربین گروه ها با هم تفاوتی نداشتند.
بیمارانی که به اختلال آگاهی از هیپوگلایسمی مبتلا بودند، پایین ترین نمرات را در آزمونها بدست آوردند که شامل فراخوانی تأخیری حافظه ی کلامی و فراخوانی فوری حافظه ی فضایی می باشد. دکتر Frierاستاد افتخاری دیابت در دانشگاه ادینبورگ به اخبار پزشکی Medscapeگفت: من تصور می کنم این یک مسئله بسیار مهم است که باید به آن رسیدگی شود، این مطالعه بسیار خوب است و محققان با دقت بسیار آنرا انجام داده اند، با این حال باید در مورد تفسیر یافته های آن احتیاط کرد، این افراد احتمالاً دربسیاری از جوانب زندگی خود مانند افراد طبیعی عمل می کنند اما هنگامیکه شما آنها را در وضعیت آزمایش قرار می دهید اختلالاتی را در این افراد می توانید، پیدا کنید، اما این بدان معنا نیست که بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 با اختلال آگاهی از هیپوگلایسمی، با اختلال شدید شناختی در جامعه حضور دارند.
در این مطالعه محدودیت هایی مشاهده می شود برای مثال به سطح IQافراد شرکت کننده ، قبل از ابتلا به اختلال عدم آگاهی هیپوگلایسمی اشاره ای نشده است، چنانچه بیماری قبل از بروز اختلال عدم آگاهی هیپوگلایسمی به اختلالات شناختی مبتلا بوده باشد، او احتمالاً کمتر قادر به کنترل بیماری دیابت خود بوده است.
دکتر Bjørgaasمی گوید: ما میزان هوش یا عملکرد شناختی این افراد را قبل از بیماری ارزیابی نکرده ایم، بنابراین نمی توانیم یک رابطه ی علیتی را از نتایج استنباط نماییم اما فرضیه ی ما این است که در عملکرد شناختی این افراد به دلیل تکرار هیپوگلایسمی شدید، اختلال ایجاد می شود.
75 درصد از بیماران اذعان داشتند که آگاهی آنها از بروز هیپوگلایسمی پس از شرکت در برنامه ی آگاهیازهیپوگلایسمی که بصورت رایگان ارائه شد، بهبود یافته است. در برنامه ی آگاهی ازهیپوگلایسمی بروی بهبود درک بیماران از علایم هیپوگلایسمی تمرکز می شود.
منبع: